April 2018 voelde voor Sander Lucius als een soort van onrustige rit in de achtbaan. Na 6 jaar maakte het faillissement van zijn vorige werkgever een einde aan het dienstverband van Sander bij het bedrijf. “Ja, dan sta je wel even raar te kijken. Het ene moment werk je volop aan een project, het andere moment zit je bij een bijeenkomst van het UWV. En de weken erna werd ik plat gebeld door recruiters en allerlei bouwbedrijven die allemaal een baan voor mij hadden.” De bijna 25 jarige Sander wist niet hem overkwam: ”Zes jaar geleden was het lastig om een baan te vinden in de bouw, nu is het vechten om iedere beschikbare medewerker.”

Bouwbedrijf van Stiphout was ook een van de bedrijven die Sander benaderde om eens kennis met elkaar te maken. Er werd een afspraak gemaakt en de spreekwoordelijke klik was er. “Ik kende Van Stiphout wel van naam maar was niet bekend met hun werk. Dat zij een familiebedrijf zijn, was voor mij een belangrijke pre. Het bedrijf is qua omvang kleiner dan ik gewend was. De open en gemoedelijke sfeer sprak mij direct aan. Tot op vandaag klopt dat beeld. Collega’s zijn erg behulpzaam. We werken in een kantoortuin, dus het is makkelijk overleggen. Dat is soms wat onrustig maar ach…ik kan me prima afsluiten voor omgevingsgeluid.”

De goedlachse Sander is tot nu toe helemaal content met zijn nieuwe job. “Hier kan ik mijzelf verder ontwikkelen bijvoorbeeld tot een allround projectleider. Ik krijg nu al veel verantwoordelijkheid, draai twee projecten zelfstandig. Het mooie van het vak vind ik een project tot leven zien komen en dat alles wat we op papier hebben bedacht, ook blijkt te kloppen in de praktijk. Soms zit ik aan mijn bureau te stoeien met een lastig knooppunt op de tekening. Dat het vervolgens op de bouwplaats perfect blijkt te passen, daar krijg ik wel een kick van.”